archive-nl.com » NL » E » ESOXHOLLAND.NL

Total: 81

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Esox Holland Kunststukjes
    verzekering weet te voorzien was er ook met haar eigen nering Ik neusde wat in haar Vroeg Egyptische Helleense en Cypriotische gebak op plexiglazen schoteltjes en had opeens erg met haar te doen Wat een vak dat oude gebak Ze stond minzaam maar al duidelijk doodmoe een wat ouder hysterisch echtpaar te woord Het paar kwam recht uit Oud Geld gewandeld gekleed in het slordige ribfluweel van de dubbele namen en met gepofte aardappels in de kroepkelen Zij van de twee was aan het vertellen hoe goed het met Joep ging Dat ze dat helemaal niet hadden verwacht maar dat het er op ging lijken dat hun Joep toch nog op z n pootjes terecht zou gaan komen sinds hij met vlag en wimpel die antiekcursus van drs Aliekruik Aardewerk BV en confrères had gevolgd in Amersfoort Of was het Blaricum Hoe het ook zij Joep ging volgende maand ook nog wat antiek studeren in Londen En heel grappig Joep publiceerde tegenwoordig best het één en ander in het één of ander tijdschrift Was het Tableau Vivant Was iets anders Ze wist het niet meer maar het ging verdomd leuk de goede kant op met Joep Hij van de twee beaamde dit brommend Dat het zo gek was hoe de dingen konden lopen Drs Aliekruik Aardewerk BV zuchtte vermoeid mede met haar toekomstige kopers Of waren het oude bekende kopers Hoe het ook zij ze had het maar druk met haar vak het taxeren en op waarde schatten van oudheden Alle standhouders op de Fine Art Fair weten daarvan mee te praten En je moet wel meepraten met wat er je stalletje binnendruppelt want je kunt niet weten of die vogelverschrikkerskop achter dat uitgezakte leesbrilletje aan een ketting met die beduimelde revers en rouwrandjes aan de mouwen van het colbert niet in werkelijkheid incognito op missie is voor een museum uit het hoge noorden des lands met in zijn groezelige binnenzak een blanco cheque Evenmin kun je met zekerheid uitsluiten dat het drukke stel geblondeerde analfabeten in kippenbont en op stalen pumps niet doodleuk cash vijftigduizend euri zal neertellen voor jouw poezenschilderijtje uit de zeventiende eeuw waar ze met hun dikke tongval zo wild op gaan Zo zien de standhouders aan mij niet dat ik heimelijk een agressieve verdunning salpeterzuur meetors die ik nog wel eens wil opgeven als gal wanneer ik op het hoogpolige paars van weer een antiekboer stap en duizelig wordt van de rococo Dat salpeterzuur laat ook heel lelijke vlekken achter op de zoveelste ingelijste litho van een vijftiende eeuwse tulp of narcis waarvoor de standhouder schaamteloos een heel Liber Botanicum uit zijn rug sloopte teneinde de plaatjes per stuk van de hand te kunnen doen Mooie plaatjes dat wel Er is oneindig veel moois te zien temidden van de burgermanskitsch op de Fine Art Fair Schitterende kabinetten breekbare chinoiserie Polynesische kleinoden uit de Te Puawaitanga periode met een klassieke Maori grimas en jolige oog idolen van zandsteen uit de Uruk periode Mesopotamië 3500 3100 v

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Artikelen/AliekruikBV.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Esox Holland Kunststukjes
    chameadrys Was er op de KunstRAI 1998 dan helemaal niets dat scoorde Nou behalve de Nederlanders en de Mexicanen op de her en der verdekt opgestelde audiovisuele kunstkastjes was er het irritante getiktak van pingpongballetjes afkomstig van de stand van PlaatsMaken die spraakmakende uitgeverij van kunstenaarsboeken uit Arnhem Daar plopte een geautomatiseerde installatie van Hester Oerlemans het ene pingpongballetje na het andere tegen een harde wand met één enkel gaatje waar het balletje natuurlijk net niet doorheen wilde Het balletje kaatste vervolgens terug in eigen net waar het handig werd opgevangen voor een nieuw salvo Enzovoorts Heel af en toe werd er als bij een wonderlijk toeval gescoord Een aardige metafoor voor de bloedeloosheid van kunst en sport Waarom mag voetbal zich ineens in de warme belangstelling van het betere kunstpubliek verheugen Omdat het betere kunstpubliek bloed wil zien Het bloed is behalve op de affiches sedert Hermann Nitsch en Ulay Abramovitch in de moderne kunst niet echt warm meer Een regelrechte aanslag op de benen van Rob Scholte daargelaten Nee dan lijkt het op de sportvelden allemaal wat passioneler toe te gaan Daar kraken de knieschijven en knappen de hamstrings dat het een lieve lust is Je kunt er bovendien ook nog hooligans in het echt zien de Nieuwe Wilden van Europa Daar houden kunstliefhebbers van Met de literatuur is het al niet veel anders gesteld Het succes van een literair voetbalblad als Hard Gras waarin de gebalde idolatie in dichtvorm van Henk Spaan voor Neanderthalers als Romario en Ronaldo wordt tentoongespreid is van hetzelfde laken en pak De lezer wil weer echte gevoelens en harige kuiten De lezer wil weer neu ken en tegen een lederen bal aan trap pen dat het een aard heeft en bier zui pen en daarna het blikje ver fom faaien Krééak En wat wil de kijker De kijker op de KunstRAI krijgt of ie het nou wil of niet een heel leger epigonen van Marlene Dumas voorgeschoteld Wie is Marlene Dumas Is dat een serieuze vraag Zeker niet naar Hanneke Groenteman gekeken Marlene Dumas is een gebrekkig vocabulerend kindvrouwtje uit Zuid Afrika met dat accent waarop wij Hollandse hereboeren zo dol zijn en dat Adriaan van Dis zo alleraardigst kan nadoen Dumas doet al jaren wazige kinderportretjes en dat valt overal in goede aarde Zo vruchtbaar is het idioom van Dumas en de aarde waarin het valt dat er alom onvolgroeide twijgen aan de kinderkopjeskunstboom ontspruiten Perfect getimed rond de tweede babyboom van de jaren negentig een golf van popelend leven veroorzaakt door middelbare carièrrevrouwen met hormoonpijn die zich niet langer laten afdrijven maar naar baren hunkeren Babyplaatjes en nog eens babyplaatjes Bij voorkeur kleine vierkante doeken zijn het met daarop een verkrampt licht negroïde peutergelaat in softe pasteltinten De aanzet van een oog de veeg van een vlezige mond en veel opgezwollen roze huid Tal van beeldende kunstenaars doen de kinderkopjespolka à la Dumas en gaan daarin zo ver dat er al foetussen op sterk water in was kunnen worden gesignaleerd

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Artikelen/NederlandMexico.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Esox Holland Kunststukjes
    tot seksuele oprispingen van het onderbewuste Hetzelfde doet een eigentijdse analyticus trouwens ook met lantaarnpalen en broodroosters Moest Freud gelijk hebben dan was er iets niet helemaal in de haak met de heer Jezus En met mij Ik bleef maar vissen maken kocht visencyclopedieën en visplatenboeken ging naar Artis en stond daar in het donker door dik aquariumglas naar die soepele onderwaterlijven te loeren Wat werkt alles mooi aan een vis Dat schiet maar als een torpedo door het water dat zwenkt maar en flitst maar door het traanvocht van onze wereld Not a care in the world Alles gebeurt in een roes Je denkt dat je weet wat je bezielt maar leid u niet in bekoring elke uitleg gaat mank op een goede dag Tot mijn drieëndertigste wist ik eigenlijk niet wat vissen was Ja op Curaçao ving ik in mijn jeugd kleurige papegaaivissen in een glazen pot Je deed er het hart van een zeeëgel in legde de pot op de zeebodem en dreef aan de zeespiegel op de uitkijk Zwom een vis de pot binnen om er van je hart te peuzelen dan dook je naar beneden en sloot de ingang met je handen af Vis gevangen Maar vissen zoals de Hollanders het deden uren turen naar een dobbertje dat leek me meer iets voor oudere mannen en bierdrinkers De laatste jaren ben ik evenwel een hartstochtelijk visser Schilderen doe ik ze niet meer Ik jaag op snoek en snoekbaars in herfst en winter Lange strooptochten door de polder Groene waadbroek aan groene bontmuts op spin of vliegenhengeltje in de vingerloze handschoenen Ik zoek de snoek in het troebele water van de weteringen bejaag de slanke zoetwaterrover vang hem bekijk hem intens fotografeer de vangst en laat het imposante dier dan weer wennen aan het element waaruit

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Artikelen/Hoe%20meer%20vis.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Esox Holland Kunststukjes
    aan en afrollende golven Vastgeklonken aan dit strand knulletje rimpel rimpel nat nat sprak de zee Zo liet ze me weten dat ik daar wortelde tussen de mangroven Tegen de zee ben ik nooit opgewassen geweest Ik probeerde het uit volle borst en in navolging van Griekse sprekers met een kiezeltje in mijn mond maar haar gebulder overstemde me altijd Ik groef mijn enkels in het grit plantte mijn vuistjes onverzettelijk in mijn zij en sprak haar vermanend toe Of wanhopig of woedend of aangrijpend ja zelfs buiten zinnen op een dag Niets hielp Nu begrijp ik dat ik in mijn jonge jaren geen slechtere getuige had kunnen kiezen dan de zee Nog luister ik met gemengde gevoelens naar water Als ik op een avond langs het meertje loop en het glazen getingeltangel opvang van smeltend ijs in een lentebries dan hurk ik neer en hoor haar aan Nog altijd dezelfde plaat denk ik onwillekeurig en enige wrok is me niet vreemd op zulke momenten Haar lijdensweg is altijd zo veel indrukwekkender geweest dan de mijne Haar barensweeën zo amechtig Haar stonden en getijden zo plechtig Mijn verontwaardiging was een storm in een glas water mijn ontdooiing een plasje tranen aan m n voeten mijn angst een blaasontstekinkje en zwemmersexceem mijn ergste kwaal Groots en meeslepend zoals zij zo wilde ik leven En wat erger was door de zee als getuige te kiezen was ik genoodzaakt me in latere uitingen te richten tot mensenmassa s Zeeën van mensen Mijn beelden moesten allen bekoren mijn woorden zou eenieder horen Natuurlijk ik vertelde de zee alles Zonder bedenkingen Maar mensen moet je niet alles vertellen Zeker niet wanneer ze met z n velen zijn Mensengroepen willen bedenksels Bedenksels geconcipieerd voor samenscholingen zijn misbaksels Wat ik de zee toevertrouwde was niet voor haar bedoeld Maar zoals zoveel eenzamen had ik een gebrekkig inzicht in de wetten van uitwisseling Intimiteit moet geleerd Je schreeuwt je behoeften niet van de daken je klampt geen ouwelijke voorbijganger aan met de vraag of hij je vader worden wil je nestelt je niet ongevraagd in een wildvreemd gezin Je gooit je niet te grabbel op een grindstrand Wist ik veel Waar ik geboren ben daar hebben ze hagedissen en leguanen in overvloed Moddervette luie loeders die het ervan nemen op het heetst van de dag Het kan er erg heet worden Als jongetje voerde ik de koudbloedigen het draadjesvlees dat mijn moeder me voorzette Ze heeft nooit geweten dat ik de onverteerbare brokjes één voor één van het bord stal en vanonder de tafel door de openstaande serredeuren de tuin in mikte Vanuit mijn ooghoeken volgde ik dan hoe er leven kwam in die rijen blauwe draken Hoe ze elkaar naar het leven stonden in stoffig tumult om zo n stukje vlees Het volkje werd talrijker en brutaler toen het eenmaal doorkreeg dat het omstreeks het middaguur voedertijd was in onze achtertuin Ik zag me genoodzaakt hun aantal na iedere maaltijd flink uit te dunnen opdat mijn moeder geen argwaan zou krijgen Dus na het eten wanneer mijn ouders hun siësta deden hield ik met mijn katapult huis in de prehistorische kudde en mijn score was steevast aanzienlijk Met de slachtoffers en een brandend geweten maakte ik tableau in een hoekje van de tuin weggemoffeld achter een flamboyant Daar wachtte de buit een warawara die reeds rond het zenit cirkelde Nooit is mijn wrede voedselketen ontdekt Dat vertelde ik het zwalpende water later in de middag aan de baai De zee klotste maar wat en dreef verder De avonden in mijn bedje achter een kooi van fijn geweven muskietengaas spiedend naar een kromgetrokken heks op een borduursel uit Holland luisterde ik met ingehouden adem naar flarden muziek en zingende vrouwenstemmen die aandreven uit de noordwesthoek van de tuin In het hoerenkamp Campo Triste op de vlakte van Hato kwam de jongste lichting mariniers tropisch klaar temidden van feestgedruis dat tot diep in de nacht zou voortduren Maar ik verbeeldde me dansende leguanen die hoog op hun achterpoten een dodenmars brachten Met verdraaide stemmetjes eisten de mummies onder hun gewaggel voortdurend de dood van de tiran De tiran dat was ikzelf met het hagedissenbloed nog aan mijn vingers een kleverige substantie die de zee maar niet wegwassen wilde Onder het laken lag ik als bevroren te luisteren Ik riep haar aan maar ze was mijlenver de zee Nu ik haar weer zie ook aan de noordkust waar haar golven op de rotsen zorgen voor een permanente muur van mist en het lijkt alsof zij de rotzooi aanspoelt die in werkelijkheid door de eilanders in zee wordt gekieperd is het me geen raadsel meer hoe ze me er ooit onder kreeg Daar in de diepte kolkt het schuim en er drijven ijskasten met open deuren lege plastic flessen fietsbanden platen piepschuim strijkplanken met een bloemprintje op het versleten overtrek en schillen Alles wat hier geschild kan worden vind z n huid terug in zee Mangoschillen papayaschillen de zwartbeurse schillen van de bacoba de knapperige schil van de tamarinde de granaatappel Rotte mispels drijven op hun eigen gassen In een halve kokosnoot dobbert een dooie vissenkop Ik bedenk me dat zo de zondvloed haar wassende arbeid voltrekt Wat ik bezit op dit eiland ligt veilig achter slot en grendel in kamer 14 van Hotel Ararat in de Herenstraat Mij kan niks gebeuren Ze reikt naar me Ik voel de diepte aan me trekken Ze buldert tegen de fortificaties van hardsteen Ze kan het nog best Langs mijn wangen biggelt zout water maar het zijn mijn tranen niet Aan waslijnen langs het strand bungelen schelpen in de zon De karko hangt er om te worden bevingerd en bemachtigd door Amerikaanse toeristen Niet duur Niet duur zijn ze en luister je aandachtig dan hoor je de zee Zwaartekracht scheidt onverbiddelijk het weekdier van het roze binnenste van zijn hol Het weekdier is een lekkernij en wat schittert daar als antimoon op de stranden in de ondergaande zon Het zijn de wikkels van Double

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Artikelen/Het%20diluvium.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Esox Holland Kunststukjes
    Hij werd geduwd iemand verstapte zich en greep zijn arm Pardon Merci Zijn eigen voeten schuifelden onzeker door de zachte pulp op de kasseien Hij kon zich de grauwe slang van menselijke chaos voorstellen kronkelend langs alle wegen die naar het centrum van de stad leiden Het centrum waar iedereen moest zijn omdat de weersomstandigheden die aanhoudend verslechterden als voorbode van een onverwachte ondergang elke uitval naar het omringende platteland verijdelden Konden er zich maar tijdig genoeg mensen verzamelen op de Place Met een gezamelijke inspanning en de warmte van al die lijven zou een beschermende koepel over de stad gevormd kunnen worden Op een geheimzinnig teken moesten ze allemaal gelijktijdig uitademen en de vorstige adem omhoog stuwen Een ondoordringbare glazen stolp zou het gevolg zijn Redding was een barok ijsgewelf Op de hoek van de rue Faubourg klampte een zwerver hem aan Hij had zich geïnstalleerd in het portiek van het Cabinet Dr Ipsenschwitz médecin Onder de treden van Noors graniet die naar de statige entree leidden zaten roosters waaruit warme kelderlucht omhoog kringelde De traptreden had de zwerver gestoffeerd met stukken karton zijn schamele kleren omwikkeld met kraft een stevig gelijmd pakpapier Hij leek geenszins van plan te delen in de algemene hysterie Een run op de Place behield voor hem geen bekoringen Met het eind in zicht kon er echter niks op tegen zijn die lange buitenlander een sou lichter te maken Walter van zijn stuk gebracht door de klemmende greep van de zwerver om zijn bovenarm en diens tijdloze grijze ogen doorzocht bedremmeld zijn zakken Er kwam een briefje geld boven maar hij kreeg geen tijd de hoogte van de donatie te taxeren Handig en met een stralende grijns goochelde de zwerver het biljet tussen de wikkels papier rond zijn borst Walter werd uitbundig beklopt en heen en weer gewiegd Dankbaarheid met vlagen adem van tafelwijn en flarden rad Frans werd zijn deel Hij loerde naar de baard van de zwerver waarin korstmossen leken te gedijen Van zijn gebarsten lippen stonden kloofjes overeind als harde schubben en dik winterspeeksel trok draden in zijn mondhoeken Walter huiverde Hij keek neer op diens povere bezit Keurig op elkaar gestapeld stonden er vier blikjes tonijn in tomatensaus en een onaangebroken fles rode wijn op de bovenste traptree De voorraadkast Op de onderste tree lag een leeggeschraapt blikje een blikopener een verfrommelde servet en een wijnfles met een bodempje groen drinken Ergernis schaamte vernedering en medelijden heel de verdwaasde kakofonie van het mensdom ontstak in hem toen hij zijn tocht naar het centrum voortzette Hoe die viespeuk hem te slim af was geweest en parasiteerde op zijn ongemak Maar dat hij tevens in een roes van de mythe rond clochards Abbé Pierre beschouwde als een weldoener en de arme sloebers die hij hielp als ingenieurs doctorandici dolenden van gegoede komaf bij wie de beschaving schuil ging onder een noodlottig laagje stadsvetten en straatroet Hoe hij dat wat hij kon geven onwillekeurig beschouwde als een druppel op een gloeiende plaat en in dezelfde ademtocht een samenleving aanklaagde die de zelfkant zo aan haar lot overliet Hoe zijn eigen kansrijke bestaantje hem bezwaarde in de onmiddellijke nabijheid van zo n arme drommel maar dat tevens zijn sentimenten hem ervan weerhielden de nietsnut zijn plaats te wijzen Niet werken niet eten en dat zul je weten Erger veel erger werd het allemaal toen hij daags erna joggend langs het Canal onder een weer opgeklaarde hemel plotseling het levenloze lichaam van dezelfde zwerver stroomafwaarts had zien drijven Het kraftpapier slierte om het lijk als de losgeweekte wikkels van een mummie en het lichaam bolde van de stervensgassen Hij stond erbij toen de Pompiers met enterhaken het lijk landden en zag een biljet van vijfhonderd doorweekte franken uit het borstpapier glijden Eén van de spuitgasten was er zeer mee in zijn nopjes en deed met een stuitend gebrek aan decorum korte vreugdepasjes Walter had zich afgevraagd of de voorraadkast er nog net zo bij zou staan op de bovenste tree in het portiek aan de rue Faubourg Maar in de maanden die hem in Rennes hadden gerest was hij de Academie voor Vorm en Inhoud langs een andere route gaan benaderen Kijk dan heb je het dus moeilijk Wanneer op ongewenste tijdstippen deze en dergelijke haarscherp gedocumenteerde voorvallen hun opwachting maken dan is de ontwrichting even wat lastiger het hoofd te bieden dan bij een achterstallige betaling een onvertogen woord in huiselijke kring hardnekkig neusvuil of een kwijnende nering in Vorm en Inhoud Dat vond Walter Maria Redding zelf ook Probeer aan iets anders te denken Zorg dat je het vòòr bent adviseerde Maya zijn levensgezellin Hij had getracht het haar duidelijk te maken maar eerlijk gezegd kon ze zich niet echt voorstellen wat hij bedoelde Wanneer zij eens iets niet leuk vond dan dacht ze gewoon aan iets anders een nieuwe auto andere vloerbedekking een complex breipatroon Wanneer ze zichzelf niet leuk vond dan dacht ze gewoon aan vroeger Dan toverde ze het beeld van haar slaapkamertje terug Het dekbed met de clowntjes waarmee ze knus onder het ledikant kroop zodat de poten van het bureau uit de verte een stadspoort leken en ze zich een sprookjeswereld verbeeldde in de ruwte van de Heugavelt tegels Van die ene herinnering kon ze helemaal rustig worden Maar dat is het nu juist had Walter uitgeroepen Als ik mijn zinnen zet op vroeger dan komt er helemaal niks Dat begreep ze al helemaal niet Iedereen had toch herinneringen Ze wist zelfs zeker dat Walter ook herinneringen had hij had haar immers verteld waar hij vandaan kwam Ja uit de derde hand legde hij uit Van horen zeggen Vader en moeder doen het woord een tante vult hier en daar wat aan je broer en je zus maken de vertelling compleet Zie uw leven Nu doe je moeilijk zei ze en tekende met haar handen in de lucht de zwevende grens waar moeilijk doen een aanvang nam Ik doe moeilijk omdat ik het moeilijk hèb zei Walter wrokkig

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Artikelen/Redding.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Esox Holland Versjes
    in bladgroen en houtnerf Haagbeuken preken Kale berken jeuken Dorpels en drempels botten uit De trapleuning schiet wortel en spijlen breken Uit kruipruimtes klinkt als het stemmen van vochtige violen het steunen van vuistdikke keldermotten Pieren in staalslakken geprangd breken los en zwepen het drab in sloten en riolen op tot ziedende oceanen Dringend komen de ongewervelden tot daadkracht Een natte spier trekt over het land Het slijmspoor van de

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Versjes/Aanzegging.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Esox Holland Versjes
    uilebal geronnen in de sneeuw zou met zoveel zinnen mijn zanger kunnen zijn De dingen zeggen gauw te veel Een roodborst pikt pik pik pik in een bloedkorst blauwe sneeuw Gewild als winterbeeld maar niemand weet dat ik het diertje

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Versjes/Veelbezongen.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Esox Holland Versjes
    het hardst Ze nemen met hun neuzen waar Ze splijten kreupelhout voor een schamel vuurtje Ze roeren reuzel in een pot en maken een gebaar een weids gebaar Hier gaan ze bouwen Hier en daar Nog zijn het enkel plannen Nog is het allemaal niet klaar Maar het wordt hoog en licht en transparant Het zal op eierschalen rusten en dansen in de wind Een meesterstukje ja meneer van dun

    Original URL path: http://www.esoxholland.nl/KOPKUNST/Versjes/Puinhopen.html (2016-02-18)
    Open archived version from archive



  •