archive-nl.com » NL » S » STICHTINGBORDERLINE.NL

Total: 120

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Plat op mijn bek | Stichting Borderline
    moeilijk en ben zo gek met der hou zoveel van der wil het wel over nemen als het kon annie 10 01 2011 woon samen met mijn vriendin en zij heeft ook borderline ik probeer er voor haar te zijn maar ze sluit zich af voor mij terwijl ik het beste met er voor heb ben nu een paar dagen bij mijn ouders om iets tot rust te komen alles wat ik zeg vind ze bemoederlijk over komen en ze irriteert zich aan mij als ik thuis ben maar ben ik weg smst ze me veel vind het zo moeilijk en ben zo gek met der hou zoveel van der wil het wel over nemen als het kon annie 10 01 2011 Ik baal dagelijks van mezelf Ik doe mensen pijn van die ik houdt en mezelf ook Ik begon een paar manden gelden mij te slaan Maar het doet niet eens echt pijn Altijd als ik wat fout doe en ik van mezelf baal en anderen teleurgesteld zijn straf ik mezelf Dat moet maar helpt niet Ik wil niet meer mezelf zijn en kan niemand anders zijn soms komt weer een stemmetje wat nou als die auto die net langs je reed gewoon over je heen was gereden zou het iemand uitmaken Dat zal wel maar toch zouden ze met zn allen een probleem minder hebbn toch En toch doe ik het niet Waarom Omdat mijn hartje mij toefluisterd geef niet op nog niet alsjeblieft nog niet Oke voor deze keer nog even niet even verder Maar hoe Ik heb hulp nodig want alleen kan ik mezelf niet meer aan en ik heb nog 3 weken tot mijn eerste therapie dat red ik nou echt niet daarom schrijf ik hier even omdat ik het niet meer red en niemand begrijpt het ik ben anders dan hun hoe kan ik nou verwachten dat ze het begrijpen Ik wens jullie allmeaal veel sterkte liefs Steph Steph 01 02 2011 Ik baal dagelijks van mezelf Ik doe mensen pijn van die ik houdt en mezelf ook Ik begon een paar manden gelden mij te slaan Maar het doet niet eens echt pijn Altijd als ik wat fout doe en ik van mezelf baal en anderen teleurgesteld zijn straf ik mezelf Dat moet maar helpt niet Ik wil niet meer mezelf zijn en kan niemand anders zijn soms komt weer een stemmetje wat nou als die auto die net langs je reed gewoon over je heen was gereden zou het iemand uitmaken Dat zal wel maar toch zouden ze met zn allen een probleem minder hebbn toch En toch doe ik het niet Waarom Omdat mijn hartje mij toefluisterd geef niet op nog niet alsjeblieft nog niet Oke voor deze keer nog even niet even verder Maar hoe Ik heb hulp nodig want alleen kan ik mezelf niet meer aan en ik heb nog 3 weken tot mijn eerste therapie dat red ik nou echt niet daarom schrijf ik hier even omdat ik

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/?id=13&Plat%20op%20mijn%20bek (2016-02-10)
    Open archived version from archive


  • Groninger Grensverhalen (uit nr.4 2008) | Stichting Borderline
    kan zeggen dat ik mijn lijn mijn weg ga en misschien moeten zij wel over of uitstappen Omdat ik ze niet kan brengen waar ze moeten zijn Vaak deel ik wel een eindje van hun weg en komen ze toch wat verder Dat geeft een goed gevoel Er zijn er ook waar ik slechts chauffeur ben en hun verhalen hoor alsof ze door hun mobiel praten Ahum en Ja en Nee hoef ik alleen maar te zeggen Mensen die in elke voorbijgaande bus stappen om maar te zitten en hun verhaal kwijt te kunnen Het mag niet in een echte bus maar sommige mensen beginnen echt een gesprek met mij Verdrietige moeders stoere maar klein hartjes hebbende vaders partners de wanhoop nabij lotgenoten Echte gesprekken warme belangstelling luisterend oor ben ik dan Zij mogen altijd een tijdje met me mee reizen Dan kan ik vertellen dat ik in elk geval zeker mijn eindbestemming weet en dat ze mee mogen komen dat er hoop is Tuurlijk het is hard werken ook als chauffeur Goed opletten op tijd afremmen mijn tijd in de gaten houden rekening houden met het overige verkeer Maar ik zie mijn bestemming ik zit redelijk stevig in mijn zadel De vaste passagiers vind ik het leukst Elke week even een praatje ik voel me coach en het doet er wat toe Het valt me op als die ander anders is verdrietig klinkt of juist voor het eerst sinds lang trots is Ik krijg een band met ze Maar nieuwe mensen zijn welkom Want ondanks de soms boze onbehouwen wat leven we in een brute tijd en kwetsende passagiers ben ik met liefde op mijn bus Hoewel nu de herfstblaadjes vallen de dagen zo voelbaar korter worden ik braaf mijn medicatie slik is het soms zwaar Dan wil ik

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/?id=11&Groninger%20Grensverhalen%20%28uit%20nr.4%202008%29 (2016-02-10)
    Open archived version from archive

  • Groninger Grensverhalen (uit nr.3 2008) | Stichting Borderline
    het weekend ben ik doorgereisd naar een badplaats aan de kust en voor het eerst sinds lange tijd kwamen mijn schouders in de zon Met verbranding als gevolg maar wat was ik daar blij om En niemand keek Waar ik zo bang voor was is niet gebeurd Of ik heb het gewoon niet geregistreerd Ik liep in een hemdje ik was blij met mezelf en het leven Met de zee de zon lekker eten en het vakantiegevoel Aan zes dagen heb ik genoeg Thuisgekomen loop ik tegen een ander probleem aan waar ik nog wel steeds last van heb Toen ik tien jaar geleden de diagnose Borderline kreeg ben ik vrij snel met een vaardigheidstraining begonnen Ik leerde omgaan met negatieve prikkels maar mijn valkuil de laatste jaren is positieve prikkels Ik moet zo wennen aan me tevreden en gelukkig voelen Of trots als ik een spreekbeurt heb gegeven of een goede vergadering heb gehad Mijn eerste neiging is nog steeds dan ofwel niet aanstellen doorgaan nu of straffen Regelmatig val ik een gat Zoals na mijn verhuizing Zoveel lieve mensen hebben mij geholpen vooral mijn ouders wat moest ik daarmee Het was een hele klus om mezelf te blijven voorhouden dat ik van positieve prikkels óók moet bijkomen mezelf rust moet geven en verwerken Het is niet niks verhuizen in een hemdje lopen na jaren genoeg hebben aan mezelf en dat te voelen Ik leer het stapje voor stapje Prikkels zijn prikkels en voorbereiding erkenning en acceptatie zijn belangrijk Geniet van de goede momenten die je ook vast hebt en probeer minder diep te vallen als de vorige keer Bereid je voor gun jezelf rust verwerkingstijd Ik en jij mogen genieten soms maar heel even maar wel intens Voor alle duidelijkheid niet iedereen zal dit verhaal herkennen Niet iedereen

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/?id=10&Groninger%20Grensverhalen%20%28uit%20nr.3%202008%29 (2016-02-10)
    Open archived version from archive

  • Groninger Grensverhalen (uit nr.2 2008) | Stichting Borderline
    zaken en met de wil om te overleven én te leven Borderline heeft mijn hart en mijn oren vergroot daagt me uit en beloont mij Borderliners zijn speciale mensen bedenk dat als je borderliner bent of iemand in uw omgeving bordeline heeft Acceptatie is niet altijd het slot van een proces Het kan ook een begin zijn En dan mag je na jaren nog steeds huilen om wat had kunnen zijn Vind ik Moi Terug naar het overzicht 4 reacties Ik vind dit een erg ontroerende en ook stimulerende beleving van hoe ik met mijn borderline gedrag om kan gaan Ik ben 46 jaar en loop al 26 jaar in hulpverleningsland rond dwz therapieën zus en zo van regulier tot alternatief en nog maar kort geleden dwz vrijdag jl vertelde mijn huidige psycholoog me dat ik eigenlijk een borderliner ben en het gekke is dat dit onverwachte nieuws eigenlijk niet eens zo onverwacht is want ergens vermoedde ik het al jarenlang maar ja weten is 1 en voelen is 2 en accepteren is een proces en 3 Ik huil me suf de afgelopen dagen En ik heb weer enorme woede aanvallen waarmee ik mijn omgeving terroriseer en ze blijven me maar bijzonder vinden en waarom ik nu zo huil Omdat ik rouw ergens voel ik aangezien ik het nu pas definitief hoor dat ik zo ben En ook boos en verdrietig ben dat ik 26 jaar lang gedacht heb dat wat ik heb te genezen is en dat is niet zo Loslaten doe ik zo ook Ik heb in elk geval besloten om me in te zetten voor mensen zoals ik Ik ben ervaringsdeskundige en ik wil anderen helpen zich ZELF te voelen te ervaren en ook van zichzelf te genieten Het leven is ook mooi zelfs al voelen wij borderliners zo intens en zitten zo vaak op de wipwap van emoties die uitersten van elkaar zijn Zo is er ja wel moois te halen uit dat we zo zijn Bedankt Ellen en ja ik woon ook in het Noorden van het land in de buurt van de stad Groningen en ja wie weet komen we mekaar soon wel tegen Groetsels Kel 17 09 2009 Lotgenoten Bedenk dat borderline iets is dat je opgelegd is door deze of gene Het is geen stoornis waarmee je geboren wordt het is niet genetisch bepaald Dus richt ik mijn woede op degene die mij dit hebben aangedaan Ik zit op een vechtsport individueel en plaats telkens een gezicht voor me die ik haat bij het uithalen en uitstoten van geluid Ik sla ze tot moes dit is wat ik vind dat zij verdienen Voor mij werkt het prima zo hou ik mijn woede aanvallen beperkt tot diegene die niet beter verdienen Zo kan ik genieten van de onvoorwaardelijke liefde die ik mag ontvangen van hun die mij in mijn puurste vorm kunnen zien Ik wens alle lotgenoten heel veel sterkte want ik weet hoe zwaar het kan zijn mylene 02 02 2010 Beste

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/?id=9&Groninger%20Grensverhalen%20%28uit%20nr.2%202008%29 (2016-02-10)
    Open archived version from archive

  • Groninger Grensverhalen | Stichting Borderline
    ik om patronen te doorbreken Dat is echt een gevecht Het betekent dat ik heb moeten leren om anders om te gaan met me rot voelen Maar vooral ook anders omgaan met goede trotse gevoelens Van mijn sociaal psychiatrisch verpleegkundige kreeg ik de tip om mezelf anders te straffen als ik die neiging had Nu doe ik een rotklus zoals afwassen Mensen wat heb ik daar een hekel aan Het werkt Ik kijk regelmatig naar Wie is de chef en een zin hieruit is voor mij een sleutelzin geworden Wie is de baas Mijn gevoelens of mijn verstand De laatste tijd werkt gelukkig het laatste het beste Met intense steun vooral van mijn ouders dat wel Sociale controle heb ik weer durven toelaten in mijn leven Regelmatig visite mijn ouders en mijn thuishulp weer binnenlaten en op de afspraken met mijn spv er verschijnen Wat een klus Maar het werkt Ik voel me goed en ben al meer dan een jaar schadevrij dus al meer dan een jaar geen ziekenhuisbezoekjes meer Gistermiddag kwam ik thuis vanuit een vergadering van de cliëntenraad van het maatschappelijk werk in Groningen waar ik in zit Met een goed gevoel En voor het eerst sinds lang had ik niet de behoefte mezelf te straffen Ik groei Dag voor dag soms met terugvallen maar ik groei En daar ben ik trots op Oeps heb ik dat hardop getypt Moi Terug naar het overzicht 1 reactie Hallo Ellen Ik vind het super super superknap van je ik zie hoe moeilijk het is bij mijn 16 jarige dochter zij momenteel opgenomen Meisje ga zo door M Jansen 11 09 2009 Wilt u reageren op bovenstaande column Geef dan hieronder uw naam emailadres en uw reactie Uw emailadres zal niet gepubliceerd worden Naam naam is verplicht Email Email is

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/?id=8&Groninger%20Grensverhalen (2016-02-10)
    Open archived version from archive

  • Blauwoogje | Stichting Borderline
    En om nou te zeggen dat ik teleurgesteld was door die gedachte kan ik niet zeggen Het maakte mij eigenlijk niet zo heel veel uit Als het maar gezond is dacht ik En ook in dit geval blijken die welbekende clichés toch echt te kloppen Na negen uur bikkelen op de verloskamer werd er gelukkig ingegrepen door mijn gynaecoloog en ging het team over tot een keizersnee Met persweeën en al moest ik de gangen nog over naar de OK maar nadat de anesthesist de ruggenprik eindelijk geregeld had werd mijn bevalling een verademing en een genot om mee te maken Vijf minuten later hoorde ik mijn Belgische gynaecoloog de volgende woorden zeggen Kijk aan het is een flink manneke Waarop ik heel droog antwoordde Hoor ik daar nu mannetje Ik was compleet verbouwereerd en kreeg boven het groene doek een wolk van een kerel te zien met alles er op en er aan Ik had verwacht dat ik tranen met tuiten zou huilen maar gek genoeg was ik zo relaxed en rustig dat ik alleen maar kon denken ik heb een zoon We hebben een zoon Het is geen meid maar een gozer Mijn diepliggende wens was werkelijkheid geworden en na eindelijk dichtgenaaid en weer opgelapt te zijn kreeg ik mijn zoon in mijn armen Ik kon maar een ding stralen Nu twaalf weken later straal ik nog en kan ik mijn ogen niet van hem afhouden Alles klopt mijn puzzel is compleet Met de geboorte van ons blauwoogje is mijn leven zo enorm verrijkt Ik voel me de koningin te rijk met mijn drie knakkers de hond meegerekend ha ha En was het nu een jongen of een meid geworden dat had mij nu geen ene moer meer kunnen schelen Waar ik nog het meeste van sta te

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/?id=7&Blauwoogje (2016-02-10)
    Open archived version from archive

  • Carrière | Stichting Borderline
    te volgen ik had geen begeleiding of niets ik heb er geen boek over kunnen vinden ik heb het helemaal op eigen kracht moeten doen en het is mij nog gelukt ook Nou als dat geen zware baan is weet ik het ook niet meer Nu zes jaar later kan ik met trots zeggen dat ik mijn arbeidsongeschiktheid in mijn carrière een plaats heb kunnen geven en heb ik tot op de dag van vandaag nog steeds een mooi werkzaam leven Waarin ik ook nu compleet mijn ei in kwijt kan en volop van geniet En toch blijf ik nog steeds ambitieus want ik blijf in mijn hoofd bezig met het zoeken naar mogelijkheden om mijn carrière leven een zinvolle wending te geven zodat mijn leven nog elke dag een uitdaging blijft Over vier weken zal mijn leven weer volledig op zijn kop staan en zal ik een nieuwe uitdaging krijgen waar ik deze keer wel zelf bewust voor heb kunnen kiezen Dan zal ik weer een nieuwe functie aan mijn carrièrelijst toe kunnen voegen dan word ik namelijk moeder Ondanks jaren van onzekerheid en niet weten wat ik er mee aan moest gaat het nu toch echt gebeuren en ik sta er voor honderd procent achter Want wat is nu nog een grotere uitdaging het opvoeden van een kind terwijl ik zelf de nodige beperkingen heb waardoor ik niet altijd de moederrol kan vervullen die ik graag zou willen Maar wat zal ik trots zijn als ik straks met die kleine hummel de hele wereld kan laten zien dat niets in het leven onmogelijk is En dat je zelfs als mens met beperkingen als fibromyalgie en borderline een geweldig goede moeder kunt zijn Terug naar het overzicht 3 reacties Wat prettig om jouw column te lezen die positieve geluiden Het kan ook inderdaad anders Als je oplossingsgericht en creatief bent Daar herken ik me in wat jij schrijft Blijft werken want werken is het Net wat jij aangeeft Het doet me goed dit te lezen Dat er ook lichtpunten zijn want die heeft een borderliner Toch is het dubbelop voor jou dat je naast de borderline ook nog lichamelijke beperkingen hebt Dat valt niet mee Ik stel me zo voor dat je een geweldige moeder zult zijn Wat een moed vriendelijke groet Miek Miek Jansen 27 03 2012 Wat voor werk doe je nu dan Ik heb ook borderline maar bijna niemand weet het ik ben bang dat mensen een verkeerd beeld van me krijgen of me gestoord vinden en anders gaan behandellen Ook ben ik heel erg ambiteus maar word steeds van school gestuurd ik denk omdat ik emotioneel anders reageer Ook klasgenoten of mensen op werk daar voel ik een soort afstand tussen ik schaam me dan en krijg intense faalangsten heb het gevoel dat bijna niemand me goed genoeg vind omdat ik niks kwa cariere bereik terwijl ik niks lliever wil en iedereen wilt maar weten wat ik studeer of werk en dat voelt echt ongemakkelijk

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/?id=6&Carri%C3%A8re (2016-02-10)
    Open archived version from archive

  • Columns | Stichting Borderline
    huisje gevonden en zijn leven lijkt een kickstart te hebben gekregen Lees verder Kerstvlucht naar Nepal Kerstmis was vroeg altijd iets magisch voor me Ik herinner me nog goed dat iedereen om me heen rond oktober al zenuwachtig werd omdat ze wisten dat ik dan al begon te stuiteren van enthousiasme Ze wisten ook dat ze verplicht zouden worden om uren met mij over de kerstmarkt op het Vrijthof te slenteren en ik weet niet hoeveel ritjes in het reuzenrad te maken Het was wel heel toevallig dat iedereen rond kerstmis opeens hoogtevrees scheen te hebben Maar niets van de tegenzin van mijn vrienden temperde mijn spanningen en enthousiasme Het was weer bijna kerst De warmste tijd van het jaar Met kerst zou alles weer goedkomen Lees verder Plat op mijn bek Na weken van geluk en zaligheid ben ik dan eindelijk van die roze wolk gedonderd en heeft mijn manische bui plaatsgemaakt voor een fikse depressie Lees verder Groninger Grensverhalen uit nr 4 2008 Net als bij mijn vorige huis komt ook langs mijn nieuwe flat elk kwartier een bus langs Eén van de belangrijkste noord zuid verbindingen Ironisch genoeg dezelfde lijn als langs mijn oude huis zo blijven banden bestaan met het verleden Lees verder Groninger Grensverhalen uit nr 3 2008 Jarenlang heb ik tegen de zomer opgezien Naja tegen mooi weer Zo gauw de zon scheen moest ik luxaflex en gordijnen dichtdoen anders werd m n flatje te heet Overal zag ik blote armen en meer blote lichaamsdelen die volgens mij niet voor publiek maar voor de achtertuin bedoeld zijn Lees verder Groninger Grensverhalen uit nr 2 2008 Acceptatie Dat is een woord dat nogal eens klinkt als je aan een aandoening welke dan ook lijdt Zelf heb ik lang gedacht dat acceptatie een besluit was en

    Original URL path: http://www.stichtingborderline.nl/site/Lotgenotencontact/Columns/index.php (2016-02-10)
    Open archived version from archive