archive-nl.com » NL » S » STOMAVERENIGING.NL

Total: 428

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    ik dit ging doen Waarom ik mij aangemeld had en vooral waarom ik een dergelijke fotoshoot zou willen Wilde ik dit wel en wat had ik er aan Wat leverde het mij op behalve wat halfnaakte kiekjes van mijzelf Regelmatig heb ik twijfels gehad of ik dit wel moest doorzetten kon ik het niet beter afblazen Wat haalde ik mijzelf op mijn hals Maar toch was er elke keer een stem in mijn hoofd die fluisterde dat ik dit moest doen dat het nodig was Mijn fotoshoot is geen vorm van zelfverheerlijking of exhibitionisme maar diende een hoger plan Deels was het ter acceptatie van mijn veranderde lichaam om mijzelf weer lachend in de spiegel te kunnen bekijken Maar ook wilde ik laten zien dat je ondanks je beperking mooi kunt zijn Ik heb geen afgetraind lichaam ik ben geen stoeipoes met adorabel lichaam Nee ik ben the girl next door met een onzichtbare ziekte die ineens zichtbaar werd En juist dat laatste is iets wat veel mensen kan overkomen dun dik groot klein arm of rijk iedereen kan opeens bij de club van de geschonden lichamen horen Elke ziekte laat zijn eigen sporen en littekens achter en juist voor die groep wilde ik een voorbeeld zijn want je leven houdt niet op vanaf het moment je niet meer voldoet aan het perfecte plaatje Ik wilde met mijn foto s laten zien dat elk lichaam prachtig in zijn soort is en zijn eigen etalage verdient What makes you different makes you beautiful In principe is drie maanden relatief kort om je stoma te accepteren maar ik denk dat de tijdslimiet voor mij juist goed was Ik kon mijzelf niet verstoppen achter dikke truien en dito muren Ik moest de confrontatie aan met mijn veranderde lichaam dwong mijzelf dagelijks mijn stoma

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/Many-stories-one-voice (2016-01-30)
    Open archived version from archive


  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    ik op mijn bek soms liep het goed voor mij af Mijn ouders gaven mij alle ruimte om uit te groeien tot een zelfstandige vrouw en hoe graag ze mij ook voor de rest van mijn leven zouden willen omarmen wisten ze dat loslaten beter zou zijn En zo vertrok ik dus op mijn 19de vanuit het Brabantse land richting Den Haag om daar nog meer dromen waar te maken Mijn eerste droom om verpleegkundige te worden had ik ondertussen gerealiseerd een beroep wat natuurlijk door velen werd bekritiseerd maar door mijn ouders en arts werd toegejuicht want zo was hun stelregel Liever een korte carrière waar je trots op bent dan een langere carrière waarin je ongelukkig bent Maar deze overwinning smaakte naar meer ik wilde mijn grote droom waarmaken ik wilde kinder ic verpleegkundige worden Vol trots kan ik vertellen dat het mij gelukt is ik heb de opleiding voltooid en een aantal jaren als gediplomeerd verpleegkundige gewerkt op de neonatale ic van het Sophia Kinderziekenhuis Ik leefde echt mijn droom En natuurlijk heb ik in die jaren regelmatig in het ziekenhuis gelegen mijn buik bijholtes en longen speelde regelmatig op maar ik hield mijn focus op het einddoel en dan lukte het mij wel weer om de juiste koers te vinden om mijn einddoel te bereiken Falen was is echt geen optie voor mij Nou meneertje ik heb mijn man nog nooit horen klagen dus ik denk dat het wel goed zit en sluit af met een te vette knipoog Voordat ik mijn stoma had zou ik dergelijke versier pogingen als een belediging zien het vrouwonvriendelijk vinden en zou het mijn feministische kant wakker schudden Maar nu voelt het stiekem best fijn want ik dacht dat op de dag dat mijn stoma geplaatst zou worden het ook

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/Overwinnen (2016-01-30)
    Open archived version from archive

  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    praten Over mijn uitvaart De dood kan zomaar komen Er moeten afspraken gemaakt worden Bijna zakelijk praten we het komende uur over haar wensen Over haar lievelingsmuziek en over haar heel oude vrienden die nog leven en een uitnodiging moeten krijgen Ze maakt zich zorgen over haar meubels en wat daar mee zal gebeuren Die kast kostte ooit tenslotte vierduizend gulden Sorry oma die kast kan echt niet met u mee maar we kunnen u wel in die kast begraven Oma grinnikt zachtjes Nadat alles op papier staat en ik haar diverse malen heb beloofd een goede antiquair te zoeken voor haar klok kijkt ze mij peinzend aan Lief kind zeg jij eens Wat denk jij na al het leed wat jij na jouw eigen ziekte hebt gehad Is er denk je leven na de dood Ik sta perplex van haar directe vraag maar ben tevens geraakt Ze is eenennegentig jaar oud en heeft altijd vast gehouden aan het leven De oorlog en wederopbouw meegemaakt De komst van telefonie televisie auto s en computers Haar man overleefd en een kind verloren Strijdlustig en vol levenslust in het leven Maar nu glipt het leven langzaam door haar vingers en nadert de dood Nu het leven geen toekomstperspectief meer heeft hoopt zij het te hervinden na haar dood Ik weet het niet oma Ik denk het eerlijk gezegd niet Wat denkt u zelf Ze inhaleert zo diep mogelijk met de vijfendertig procent die haar hartje het nog doet Ze kucht Ze hapt naar adem als een visje op het droge Overmant door de emotie Zou het niet fantastisch zijn zou het niet heerlijk zijn als opa op mij wacht daar ergens op een wolk in zijn mooie trouwpak Hoopvol kijkt zij mij aan Nou dat denk ik eerlijk gezegd niet oma Opa

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/Leven-na-de-dood (2016-01-30)
    Open archived version from archive

  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    ergens sluimert Het blijft soms onverwacht steken dat ik dat knuistje nooit zal voelen dat ik nooit iemands mama zal zijn He kijk nou Carlijn dat is lang geleden Jezus wat zie jij er weer goed uit na al die jaren dat ik je ziek voorbij zag strompelen Hij slaat mij vriendschappelijk maar hard op mijn schouder en kijkt mij met een joviale glimlach aan Ik lach luid om zijn eerlijkheid Dankjewel Brian Hoe gaat t met jou dat is lang geleden Ooh goed hoor Ik ben effe stiekem weggevlucht thuis Gek werd ik van die koters Geen minuut rust en mijn vrouw is alleen maar in de weer met krijsende smekende en zeurende kinderen Word zij ook geen leuker mens van Pff ben blij dat ik effe een biertje kan komen drinken hier Twee weken Frankrijk achter de rug Doe ik ook nooit meer Veertien uur gekrijs en gezanik op de achterbank Snoepjes spelletjes computers alles was mee maar niks was goed genoeg Ik kan een glimlach niet onderdrukken Denk terug aan de zalige zomervakantie die wij in Italië hebben gehad Samen met mijn man Zomerjurkje slippertjes en wapperende haren terwijl het dak van de gehuurde auto open stond De radio die een Italiaanse sopraan liet horen In alle rust en stilte met de auto door Toscane rijdend Mijn man tevreden achter het stuur met zijn stoere krachtige kop Een hand op mijn knie soms speels kruipend omhoog gevolgd door een knipoog Alsof we danste over de velden van Sienna Stoppend bij ieder wijnboertje Met een kofferbak heerlijke flesjes wijn terug naar het hotel waar we loom vrijend de dag afsloten Langzaam word ik mij weer bewust van de omgeving De gitarist die zijn gejengel laat horen de mensen die meeschreeuwen de bierlucht in mijn neus Ik kijk Brian

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/Knuistje (2016-01-30)
    Open archived version from archive

  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    haar dagen slijten op een kamertje van het verzorgingshuis Wij ruimen haar woning leeg We hebben geen haast want oma is er gelukkig nog Alle kledingstukken antieke kopjes en tekeningen die wij als kind gemaakt hebben gaan door onze handen We lachen we huilen en halen herinneringen op aan vroeger Weet je nog als we met kerst bij haar gingen eten deden we dat van dit tafelkleed zegt mijn zus terwijl ze een keurig gevouwen kleed uit de kast haalt Ja en we aten altijd bloemkool met nootmuskaat zegt mijn andere zus nuchter En boontjes En rozijnen door de gehaktbal Maak ik haar zin af We glimlachen om de herinneringen van dertig jaar geleden Het tafelkleed gaat in de bewaardoos Hoogstwaarschijnlijk eten we deze kerst van het dierbare kleed Waarschijnlijk zonder bloemkool of boontjes maar wel met oma in gedachte Ook de kledingkast wordt leeg geruimd Een stapel truien voor de buurvrouw Een stapel linnengoed voor de kringloop Een grote zak voor het goede doel en tientallen schoenen voor de schoenencontainer Alles wordt geruimd Vandaag maak ik een laatste ronde door het bijna lege huis Mijn blik blijft rusten op haar kast Ik open de deur en sta oog in oog met haar schoenen haar mantelpakje en parfum Haar laatste bezittingen Het hangt klaar voor haar naderende dood We hebben uitvoerig besproken hoe ze haar uitvaart wil en wat ze wilt dragen Dit is het geworden Het pakje wat ze droeg toen mijn zus drie jaar geleden trouwde Een vreugdevolle dag waar ook zij een beetje in het middelpunt stond Waar het prachtige nummer van Claudia de Breij werd gezongen Mag ik dan bij jou En zo sta ik hier Voor die bijna lege kast Met het laatste couplet van Claudia de Breij in mijn hoofd Als het einde komt

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/Chanel-No-5 (2016-01-30)
    Open archived version from archive

  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    dat ik mij maar richt op mijn eigen gevoel en vrees Ik weet de oplossing niet dus ik verkondig hem ook niet Enkele uren later zit ik aan tafel met mijn andere nichtje We hebben zojuist een verse smoothy gemaakt met vijf gekleurde rietjes er in We doen alsof het feest is K3 dreunt door de speakers met hun favoriete song van Afrika tot in Amerika Was iedereen maar zo blij van Afrika tot in Amerika denk ik bij mijzelf Terwijl ik de knakworstjes op haar boterham in stukjes snijd blijkt ook zij iets opgevangen te hebben van het terreur in de wereld Carlijn mijn oom is toch politie Ja schatje dat klopt Ik heb dat op school verteld en ik heb verteld dat hij alle boeven in Parijs kan vangen want mijn oom is heel groot en sterk Mijn hartje bloedt Lief kind hoe kan ik jou vertellen dat de grote spieren van jouw oom niet helpen tegen bomgordels Dat een granaat ook haar stoere oom als een veertje weg zal blazen Ja lieverd Goed idee van jou Laten we hem naar Parijs sturen Zeg ik enthousiast Alsjeblieft niet denk ik er direct achteraan Laat hem hier veilig in ons dorp Als de kinderen weer naar school zijn open ik de ene na de andere nieuws app Ik wil weten wat er speelt waar wij Nederlandse burgers aan toe zijn Als ik even later in de bus zit ben ik mij bewust van mijn zitplaats Hoe zien de mensen er uit om mij heen Zie ik verdachte personen En zo nee hoe zouden die er dan uit moeten zien Waar is de nooduitgang Kan ik makkelijk wegkomen Moet ik mijn hakken alvast uit doen zodat ik beter kan rennen Kortom ik ben alert of liever gezegd angstig Precies zoals

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/Vuurwerk (2016-01-30)
    Open archived version from archive

  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    en boos Raast in de vroege morgen weg op zijn scooter Wilt er vanmiddag niet bij zijn Zijn moeder is in zijn ogen al maanden dood Vanaf de dag dat de kanker door haar lichaam denderde was hij zijn vrolijke altijd neuriënde moeder al kwijt Hij raast naar de zee en ploft in de duinen Zijn iPod aan de beat dreunt in zijn oren Hier zal hij vandaag blijven Hij wil niet terug naar huis het huis waar straks zijn dode moeder ligt De bittere tranen op zijn wangen worden weggevaagd door de ijzige wind Haar beste vriendin aan haar zijde Dag na dag nacht na nacht Ze blijft maar praten over hun geleefde vriendschap Ze kwebbelt zachtjes over de vrolijke avonturen die zij hebben beleefd Ze kan een glimlach niet onderdrukken Maar Sofie glimlacht niet meer terug Al weken niet Sofie slaapt Om de pijn niet te hoeven voelen Ben je er nu al weer vraagt de wijkzuster die binnen komt op zachte lieve toon De deur wordt achter haar gesloten Alweer Ik ben er nog steeds geloof ik Ik kan niet weg Het lukt gewoon niet Ze mag nu niet alleen zijn Ze moet weten hoe fijn onze vriendschap was Ze moet weten hoeveel iedereen van haar houdt Straks komt haar familie Dan zal ik naar huis gaan om mij op te frissen voor vanmiddag Vanmiddag vier uur Ik zit thuis op de bank Ik ken haar niet maar mijn gedachten zijn bij haar Hoe moet het voelen om te weten dat je zult sterven zonder je kinderen op de rit achter te laten Hoe kun je berusten in de dood als je weet dat je taak nog niet is volbracht Hoe kan een moeder loslaten als haar kroost nog aan haar hangt Ik krijg het benauwd bij

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/Om-vier-uur (2016-01-30)
    Open archived version from archive

  • De Nederlandse Stomavereniging - Onze vereniging - Informatievoorziening - Nieuwsberichten
    gaat het lastige vraag Ik ben 2 weken geleden volledig gestopt met werken Ik kreeg s nachts namelijk last van uitval van mijn been Best grappig achteraf Daan huilde ik stapte uit bed en tja toen zat ik op de grond Ik dacht nog dat ik slaapdronken was dus probeerde ik nog een keer te gaan staan en zat ik vervolgens nog een keer op de grond Toen realiseerde ik me dat mijn been het niet deed Helaas dus bij de bekkeninstabiliteit nu motorische uitval Wat mij dan nog gerust stelt is dat dit niet zozeer aan mijn stoma ligt maar gewoon een zwangerschapskwaal is Een hele irritante dat wel De gyn stond erg duidelijk achter mijn beslissing niet meer te werken Maar dat had ik al verwacht Zij remt wel hoor als ik nog gas wil geven De baby daarentegen vermaakt zich prima Vooral het stemgeluid van zijn broertje vindt hij leuk Dan beslist hij dat je mama best hard mag schoppen overal waar je een plekje ziet De schattige plopjes zijn niet meer het zijn ninja kicks geworden Mooi gegeven is wel dat mijn stoma daar totaal niet onder lijd Die lijkt hij als enige niet als boksbal te gebruiken Prachtig toch he de natuur Beetje jammer alleen verder van alle hormonen de dikke buik en borsten en de plas in je broek momenten Ja plas in mijn broek Vorige week voor het eerst Even niezen en flats zo in mijn broek geplast Gelukkig liet de echo zien dat onze kleine jongen helemaal in orde is Hij heeft het super naar zijn zin in mijn buik en ondanks dat ik mijn buik soms misschien niet leuk vind vind hij het daar het paradijs op aarde Daan heeft zelfs samen met mijn gyn de echo gemaakt Hij mocht bij

    Original URL path: http://www.stomavereniging.nl/Onze-vereniging/Informatievoorziening/Nieuwsberichten/23-weken (2016-01-30)
    Open archived version from archive



  •