archive-nl.com » NL » V » VARENVERENIGING.NL

Total: 550

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Varens midden in de Atlantische oceaan
    dat ze een dikke knollige wortelstok hebben die naar gember ruikt die te weinig houvast biedt op al te steile bodem zodat er op de vele steile bermen langs wegen en paden nog wat ruimte overblijft En zoals we later merkten ze komen niet hoger dan ruim 600 meter boven zee De algemeenste varen is de IJzervaren Rekenen we de verwanten mee dan wordt hij in aantal overtroffen door de Mosvaren Selaginella kraussiana Kunze Vrijwel overal waar vochtige bodem beschikbaar is staat dit kleine kruipende heldergroene plantje Het was kennelijk het seizoen niet voor sporenvorming want de typische sporenaartjes heb ik nergens kunnen vinden Hij is in het veld niet zo eenvoudig te determineren Onderscheidend is dat hij twee vaatbundels heeft en dat de stengel duidelijk geleed is Dat van die vaatbundels is met de 15 x loep wel te zien maar niet echt gemakkelijk Pas onder de binoculair wist ik dat ik het wel goed gezien had De geleding van de stengel is alleen duidelijk als je naar de oudere hoofdstengel kijkt waar de blaadjes al verkleuren en verder uiteen komen te staan In de jongere groeiende delen is de stengel alleen wat verdikt wat je gemakkelijk wijt aan de wortels die op deze knopen aan de bovenzijde ontspruiten en direct rond de stengel naar beneden buigen Selaginella kraussiana is weelderiger en frisser groen dan de in Zuid Europa algemene Selaginella denticulata L Op veel plaatsen staat de Reuzenpaardenstaart Equisetum telmateia Ehrh Dit stelde mij voor een raadsel Ik heb deze paardenstaart altijd geassocieerd met kalk en gemeend dat kalk sedimentair van oorsprong was Heb ik mijn geologie niet juist voor ogen of zijn er andere basische substraten waarop de Reuzenpaardenstaart zich thuis voelt De enige andere paardenstaart die op de Azoren voorkomt de Vertakte paardenstaart Equisetum ramosissimum Desf is minder algemeen Twee soorten Wolfsklauwen heb ik gezien op meer open terrein dat is vooral op heide boven de 650 m kom je incidenteel de Knikkende wolfsklauw Lycopodiella cernua L tegen Dit is een bijzonder mooie soort vanuit de kruipende stengel komen vertakte 30 à 40 cm hoge miniatuur sparretjes omhoog met hangende sporenaartjes Wereldwijd is dit de aller algemeenste Wolfsklauw maar in Europa is hij desondanks zeer zeldzaam Met name rond het meer Lagoa do Fogo is hij gemakkelijk te vinden De andere soort lijkt sterk op onze Dennenwolfsklauw maar dan met tandjes aan de bladrand Huperzia dentata Herter Hij kan echter fors uitgroeien ik heb meerdere exemplaren van over de 30 cm lang gezien Eén exemplaar was stevig en rechtopstaand met een zeer dikke spruit ø 17 mm en een ciliate bladrand en huidmondjes in tegenstelling tot Huperzia selago L alleen aan de onderzijde van het blad Qua habitus deed hij sterk aan de Latijns Amerikaanse Huperzia reflexa Lam denken Øllgaard beschouwt de soort ook niet meer als verwant aan Huperzia selago maar deelt hem in in dezelfde groep als Huperzia reflexa De soort is vrij algemeen op schaars begroeide steilkantjes waar hij lijkt te pionieren en

    Original URL path: http://www.varenvereniging.nl/overvarens/atlanische_oceaan.htm (2015-08-10)
    Open archived version from archive


  • Nieuwe vondst Cystopteris diaphana
    informatie over Cystopteris viridula zouden we alweer volgens de Flora Iberica terecht moeten kunnen in de Flora Mesoamericana 2 In deze flora vinden we de bewerking van Cystopteris door Robin Moran Moran onderscheidt in Centraal Amerika twee soorten en een daarvan is Cystopteris fragilis met als synoniem Cystopteris diaphana die dus kennelijk niet als aparte soort wordt onderscheiden Geen woord over de stekeligheid van de sporen Niet gezien of niet belangrijk gevonden Kenmerken van Cystopteris diaphana Zowel de Flora Iberica als de Flora Mesoamaericana verwijzen naar een publicatie van Blasdell 3 waarin kennelijk meer informatie over Cystopteris te vinden moet zijn Blasdell s artikel is een uitgebreide studie op wereldschaal van het gehele geslacht Cystopteris Daar zou duidelijkheid te vinden moeten zijn Blasdell onderscheidt in totaal 10 soorten Cystopteris waaronder Cystopteris diaphana en Cystopteris fragilis Maar weer geen woord over Cystopteris viridula De verschillen tussen Cystopteris diaphana en Cystopteris fragilis kunnen op basis van de bevindingen van Blasdell als volgt worden samengevat In Cystopteris fragilis komen de bladnerven uit in de tandjes van de bladslipjes in Cystopteris diaphana juist ertussenin in de inbochtingen figuur 2 figuur 2 Nerf uiteinden bij Cystopteris fragilis boven en Cystopteris diaphana onder naar Blasdell De vorm van de epidermiscellen aan de bovenzijde van het blad is bij Cystopteris fragilis minder onregelmatig dan bij Cystopteris diaphana De dekvliesjes van Cystopteris fragilis zijn langer uitgetrokken dan die van Cystopteris diaphana De sporangia van Cystopteris fragilis zijn langer gesteeld dan die van Cystopteris diaphana die schijnbaar direct op het blad zijn aangehecht Opvallend genoeg geeft Blasdell geen verschillen aan voor de stekels van de sporen hoewel hij dat kenmerk wel onderzocht heeft Het verspreidingsgebied van Cystopteris fragilis omvat volgens Blasdell vrijwel het gehele gematigde gebied Noord Amerika Europa Azie het zuidelijke deel van Zuid Amerika Australië en Nieuw Zeeland waarbij planten van het zuidelijk halfrond onderscheiden worden als een aparte ondersoort Cystopteris diaphana wordt vermeld van de Canarische eilanden Oost Afrika en Midden en Zuid Amerika Over de planten met de gedroogde pruimsporen Cystopteris dickieana is Blasdell kort hij beschouwd ze als afwijkingen binnen Cystopteris fragilis Intermediaire planten Blasdell vermeldt echter ook dat er op veel plaatsen planten gevonden worden die niet duidelijk tot één van de twee soorten behoren Deze planten zijn dus intermediair tussen beide soorten maar vertonen niet de van een hybride te verwachten steriliteit Ook zijn ze niet beperkt tot de contactzones tussen de twee soorten de donkere stippen op de kaart van figuur 3 Blasdell verklaart de situatie op de volgende manier Hoewel de twee soorten duidelijk gescheiden zijn zijn ze genetisch nog zo nauw verwant dat er geen intersteriliteit optreedt In de contactzones tussen de twee soorten kunnen daardoor fertiele hybriden gevormd worden en doordat deze contactzones vooral in bergachtige gebieden voorkomen kunnen de sporen van de daar gevormde hybriden gemakkelijk door de wind worden opgenomen en over de gehele wereld worden verspreid figuur 3 Verspreiding van Cystopteris fragilis en Cystopteris diaphana volgens Blasdell t Zou natuurlijk kunnen Maar als je de

    Original URL path: http://www.varenvereniging.nl/overvarens/cystopteris_diaphana.htm (2015-08-10)
    Open archived version from archive

  • Van het wetenschappelijk front
    gebied en het noordelijke deel van Zuid Amerika voorkomt Angiopteris evecta Na uitvoerige vergelijking van het materiaal voor een belangrijk deel ook door hemzelf verzameld is hij tot de conclusie gekomen dat er tenminste 49 soorten Danaea zijn en waarschijnlijk meer Danaea s zijn wat kleinere meest vrij grof gebouwde langzaam groeiende planten en zouden in een bescheiden varenkas nog wel passen maar het is kwekers tot nog toe niet gelukt om de goede omstandigheden voor deze planten te scheppen In de natuur komen ze vooral voor in warme altijd vochtige streken met een temperatuur die niet onder de 7 C komt en een regenval van 750 4500 mm Een soort die we in botanische tuinen vaker tegenkomen is de Reuzenvaren Angiopteris evecta Het indrukwekkende exemplaar in de grote kas van de hortus in Leiden vormt elk jaar een aantal bladen van 4 5 meter lang en is daarmee nog niet eens een van de grootste bladen van 9 m lengte zijn in de natuur waargenomen Angiopteris evecta Leiden Angiopteris evecta is een interessant geval vanuit het oogpunt van natuurbescherming Christenhusz en zijn mede auteur Toivonen wijden hier een hoofdstuk van het proefschrift aan Angiopteris evecta komt van nature voor in het zuidelijke deel van de Stille Zuidzee van de Cook eilanden tot Australië en Nieuw Guinea In delen van dit oorspronkelijke verspreidingsgebied is de soort zeldzaam geworden en moeten de populaties die verdrongen dreigen te worden door exoten met behulp van beschermingsplannen in stand worden gehouden In andere delen van de wereld is de soort zelf een exoot onder andere in Hawaii en Jamaica en dreigt daar een plaag te worden die de oorspronkelijke vegetatie verdringt Angiopteris evecta Angiopteris is vanuit de Stille Zuidzee al in 1793 ingevoerd op Jamaica waarschijnlijk door het bekende schip de Bounty Daar groeide

    Original URL path: http://www.varenvereniging.nl/overvarens/wetenschappelijk_front.htm (2015-08-10)
    Open archived version from archive

  • Polypodium en het vulgare complex
    klimaat is wel zo dat groeien in de natte winters goed mogelijk is dus verschijnen in de nazomer de nieuwe bladeren Deze bladeren worden op gunstige plaatsen tot 60 cm groot Ze hebben een driehoekigere vorm dan de twee andere hierboven beschreven soorten De soort is na zijn ontstaan langzaam aan meer noordelijk gaan groeien en groeit ook in Engeland Daar is hij niet algemeen maar hij schijnt een voorkeur te hebben voor kasteelmuren Zijn gewoonte om laat in het jaar nieuw blad te maken heeft hij meegenomen naar de noordelijke streken Vooral in Engelse literatuur wordt de soort Polypodium cambricum genoemd maar dit is naar ik meen niet de geldige naam Ook de vorm van de schubben op het rhizoom kan gebruikt worden voor de herkenning van de soorten Polypodium vulgare links 3 6 mm Polypodium interjectum midden 3 5 11 mm Polypodium australe Polypodium cambricum rechts 5 16 mm Relatief dicht bij het Middellandse Zeegebied hebben de Azoren en Macaronesië Madera en de Canarische eilanden ieder hun eigen soort respectievelijk Polypodium azoricum en Polypodium macaronesicum die nauw verwant zijn met Polypodium australe Polypodium cambricum men soms ook wel tot vormen van deze soort worden gerekend Beide soorten heb ik nog nooit levend gezien Polypodium azoricum wordt tot 40 cm groot en lijkt qua vorm op Polypodium australe Polypodium cambricum De plant heeft wat meer leerachtige bladeren dan Polypodium australe Polypodium cambricum en wat opvalt op de foto s van deze soort zijn de naar achter omhooggebogen onderste bladslippen iets wat Polypodium australe Polypodium cambricum ook heeft Polypodium macaronesicum verliest net als Polypodium australe Polypodium cambricum zijn blad in de zomer Het blad is breder en niet driehoekig zoals bij Polypodium australe Polypodium cambricum In de gematigde delen van Amerika zijn twee soortenclusters te vinden rondom Polypodium virginianum en Polypodium glycyrrhiz a In sommige literatuur wordt Polypodium vulgare genoemd als voorkomend in de VS Dit blijkt niet juist te zijn Het gaat in die gevallen om Polypodium virginianum De diploïde vorm van Polypodium virginianum is waarschijnlijk één van oudersoorten van Polypodium vulgare samen met Polypodium amorphum een andere Amerikaanse soort Het uiterlijk verschil tussen beide soorten is voor de positie van de sori bij Polypodium vulgare meer aan de randen van de slippen en bij Polypodium virginianum halverwege de rand en de hoofdnerf van de bladslip Richard Rush vraagt zich af of deze soorten winterhard zijn en Martin Rickard geeft aan dat ze winterhard zijn in zone 8 met een droge standplaats Polypodium glycyrrhiza Licorice fern komt voor langs de gehele westkust van de VS Er zijn maar enkele plekken bekend waar deze varen in het binnenland voorkomt Als hij dat doet staat hij op beschaduwde bemoste plekken waar het altijd vochtig is Het zijn dan altijd plekken aan oevers van grote rivieren waar de omgeving al wel invloed ondervindt van de kust Deze binnenlandse populaties lopen gevaar te verdwijnen doordat de groeiplaatsen kwetsbaar zijn door maatregelen op het gebied van de waterhuishouding Het is een groenblijvende varen met

    Original URL path: http://www.varenvereniging.nl/overvarens/vulgarecomplex.htm (2015-08-10)
    Open archived version from archive

  • Slideshow sporen

    (No additional info available in detailed archive for this subpage)
    Original URL path: /varensinbeeld/slideshow2.htm (2015-08-10)


  • Boy Altman kamervarens
    thuis een zachte dood sterven bij gebrek aan goede verzorging is Boy een doorn in het oog En terecht een varen verdient beter Uitgebreid wordt beschreven wat een varen allemaal zoal nodig heeft en waar het mis kan gaan Maar liefst 30 pagina s lang wordt de verzorging van varens in al zijn facetten beschreven Van acclimatiseren belichting potvormen en typen verpotten luchtvochtigheid temperatuur en luchtverversing watergeven en besproeien bemesting tot bescherming tegen insecten In het hoofdstuk stekken scheuren en marcoteren is de beschrijving van het inkorten van een te hoog gegroeide boomvaren instructief beschreven Jammer dat hij echter in dit hoofdstuk het advies geeft vooral de boomvaren van bovenaf dus in het hart water te geven In de kamercultuur is dat helaas de beste manier om dat hart te laten wegrotten en dus de dood van je plant te bevorderen Beter is de stam nat te houden maar binnen nooit in het hart te gieten Het gebrek aan voldoende luchtcirculatie in de kamer is hier de boosdoener Een hoofdstuk over moderne weefselcultuur is interessant maar voor de leek en zelfs de gevorderde liefhebber onbereikbaar en daarmee een beetje veel van het goede De soortenbeschrijving komt naar naar voren in

    Original URL path: http://www.varenvereniging.nl/vereniging/Boy_altman_kamervarens.htm (2015-08-10)
    Open archived version from archive

  • contact
    Bestelling boek Kamervarens Boy Altman 1998 ISBN 90 6248 868 4 Boeknr 29 Verplichte velden Naam en E mail eventuele opmerkingen in het derde vak Naam E mail Terug naar

    Original URL path: http://www.varenvereniging.nl/bibliotheek29.htm (2015-08-10)
    Open archived version from archive

  • contact
    Bestelling boek Die Seltenen und gefärdeten farnpflanzen Deutschlands H Wilfried Bennert Boeknr 30 Verplichte velden Naam en E mail eventuele opmerkingen in het derde vak Naam E mail Terug naar

    Original URL path: http://www.varenvereniging.nl/bibliotheek30.htm (2015-08-10)
    Open archived version from archive